Door Florian Sommer
Miljoenen mensen maken zich klaar voor hun inenting tegen de Mexicaanse griep. Er is inderdaad sprake van een nieuwe pandemie, zoals de Wereldgezondheidsorganisatie in juni al officieel had aangekondigd.
Wat betekent dit voor de duurzame belegger? Ten eerste komen pandemieën historisch gezien slechts om de 30 tot 40 jaar voor. Maar de laatste tijd hebben we een toenemend aantal epidemieën gekend die nagenoeg pandemische dimensies hebben aangenomen. Denken we maar aan SARS en de vogelgriep.
De kans op pandemieën neemt toe. In onze hedendaagse wereld leven mensen dichter bij elkaar in stadscentra, ze reizen meer en ze eten meer vlees. De veestapels zijn bovendien exponentieel gegroeid. Zo is het Chinese pluimvee toegenomen van 12 miljoen dieren in 1968 tot 13 miljard dieren in 2005, terwijl het aantal mensen in diezelfde periode slechts van 790 miljoen tot 1,3 miljard is gestegen. De toenadering tussen mens en dier is de voornaamste risicofactor. Immers, de meeste nieuwe infectieziekten waren tot nu toe het gevolg van een virus dat van dier op mens is overgegaan.
De weinige beleggingsstudies waarover we rond dit thema beschikken, belichten nagenoeg uitsluitend de slechte of uitstekende prestaties van bepaalde sectoren op de korte termijn tijdens epidemieën of pandemieën. Zo kregen luchtvaartmaatschappijen het tijdens de SARS-periode hard te verduren, maar ze hebben zich snel hersteld. Mikken op eenmalige pandemieën of epidemieën die van nature onvoorspelbaar zijn, is geen erg aantrekkelijke strategie voor beleggers. Een perspectief op de langere termijn, zoals de groeiende markt voor ziektepreventie en de voorbereiding op pandemieën, is een stuk lonender. Zo wordt ervan uitgegaan dat biomonitoring van dieren van doorslaggevend belang is om te voorkomen dat virussen van dier op mens (‘species jump’) overgaan. Er bestaan vandaag nieuwe diagnostieken en testtechnologieën waarmee ziekten sneller en betrouwbaarder kunnen worden opgespoord. De markt voor moleculaire diagnostiek is de laatste 5 jaar tussen de 10 en 20 procent gegroeid en zal naar verwachting tegen 2011 goed zijn voor een omzet van 7 miljard USD. Tot slot trekken regeringen stilaan meer geld op de langere termijn uit om efficiënte infrastructuren voor de productie van inentingen en nieuwe technologieën (zoals op cellen gebaseerde productiemethoden) te ontwikkelen en op die manier een antwoord te bieden op problemen die zich in het verleden hebben gesteld bij de productie van een toereikend aantal inentingen tijdens epidemieën en pandemieën.
We weten nog niet welke dimensies de Mexicaanse griep uiteindelijk zal aannemen. Wat we wel al weten, is dat de oorzaken van pandemische risico’s toenemen en dat dit op zijn beurt de vraag doet toenemen naar oplossingen die noodtoestanden en de verspreiding van infectieziekten helpen voorkomen. Die technologieën bieden wel degelijk aantrekkelijke beleggingskansen op de langere termijn.
Reacties